این امام علامه از همان لحظات آغازین زندگی با غصه و غم پنجه درهم فکند؛ شاهد عاشورا بود، چه عاشورایی و چه غوغایی؛ شاهد بود، شاهد بیماری سخت پدر، شاهد به خون غلطیدن طفل شش ماهه؛ شاهد بود، شاهد اسارت عمه‌اش زینب «سلام‌الله‌علیها»، شاهد طعنه‌ها و کنایه‌ها به دختران کاروان؛ شاهد بود، فقط می‌گویم شاهد بود “الشِمرُ جَالسٌ عَلی صَدر الحُسَین ”…

در زمان امامت آن امام فرصتی کوتاه برای وی فراهم شد تا بتواند علوم اسلامی را تدریس و منتشر کند و پایه های یک مرکز بزرگ علمی پر از دانشمندان برجسته را بگذارد و همین امر موجب رشد اسلام در دوره ایشان شد و به دلیل دانش خود به باقر العلوم معروف است. 

 

روابط عمومی دانشکده پزشکی همدان